نویسندگی در بایت گیت

کدهای وضعیت HTTP چیستند؟

زمانی که یک درخواست از رابط شما (مثلا مرورگرتان) به سرور یک وبسایت فرستاده می‌شود، سرور کدهایی برای شناساندن وضعیت درخواست به کاربر برمی‌گرداند. این گونه کدها HTTP Status نامیده می‌شوند.

کدهای وضعیت HTTP چه چیزهایی هستند؟

در پروسه ارتباط  یک سرور با یک کلاینت (معمولاً مرورگرها) درخواست‌هایی رد و بدل می‌شوند که به کاربر اجازه می‌دهد تا  وضعیت سرور و درخواست‌های ارسال شده را مشاهده کند.

زمانی که درخواستی از طرف شما (یا مرورگرتان) به سرور یک وبسایت ارسال می‌شود، سرور کدی برای شناساندن وضعیت درخواست ارسال شده به کاربر برمی‌گرداند. این کد معمولاً شامل یک عبارت عددی و یک عبارت متنی برای توضیح مختصر درباره کد وضعیت است. این کدهای دریافت شده از طرف سرور HTTP Status Codes (به معنای "کدهای وضعیت HTTP") نامیده می‌شوند.

کدهای وضعیت HTTP معمولاً به اشتباه به نام HTTP Errors (خطاهای HTTP) نیز شناخته می‌شوند. درحالی که این نام گذاری صحیح نیست؛ سرور برای هر درخواستی که دریافت می‌کند، کدی را مطابق آن درخواست ارسال می‌کند. این کد می‌تواند نشان دهنده موفقیت درخواست (کد 200) یا نشان دهنده خطایی باشد. بنابراین تمامی کدهای وضعیت HTTP، لزوماً "خطا" نیستند. تنها کدهای کلاس 4xx و 5xx جزو خطاهای HTTP هستند که ممکن است بنابه دلایلی از طرف سرور یا از طرف کاربر باشد.

کدهای HTTP به 5 دسته اصلی تقسیم می‌شوند که عبارت اند از:

 

  • 1xx

این دسته از کدها برای نشان دادن وضعیت و مراحل پردازش مورد استفاده قرار می‌گیرند مثلا کد 100 (Continue) که برای ادامه کار ارسال می‌شود.

 

  • 2xx

این کلاس از کدها نشان دهنده موفقیت در انجام درخواست ارسالی از طرف کاربر استفاده می‌شود. مثلا کد 200 (OK) که به صورت عمومی به معنای دریافت صحیح و تایید درخواست بازگردانده می‌شود.

 

  • 3xx

این دسته از کدها معمولاً برای تغییر مسیر جاری یا تغییر مسیر درخواست مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال کد 301 (Moved Permanently) نشان دهنده تغییر مسیر همیشگی به یک URI جدید است.

 

  • 4xx

این دسته از کدها، جزو خطاهای HTTP بوده و عامل آن از طرف کاربر (Client) می‌باشد. برای مثال خطای 404 (Not Found) که نشان دهنده عدم وجود منبع درخواستی مثلاً یک صفحه، است.

 

  •  5xx

این دسته از کدها، جزو خطاهای HTTP بوده و عامل آن از طرف خود سرور (Server) است. بنابراین برای حل این خطاها کاربر کار خاصی نمی‌تواند انجام دهد. برای مثال خطای 503 (Service Unavailable) که مربوط به در دسترس نبودن سرور است که اغلب یک خطای موقتی است.

 

کدهای وضعیت HTTP چه کاربردی دارند؟

کاربرد کدهای وضعیت HTTP بیشتر برای تکنسین‌ها و متخصصان شبکه و سرور است. تکنسین‌ها با استفاده از این کدها می‌توانند مواردی که سرور با مشکل روبرو می‌شود را به راحتی بیابند و درنتیجه آنرا رفع کنند.

هر درخواستی که از طرف مرورگر به سرور فرستاده می‌شود یک جواب (کد وضعیت) دارد بنابراین زمانی که کاربر درحین بازدید یک صفحه با مشکلی روبرو می‌شود، معمولاً کدهای HTTP ـی که از طرف سرور دریافت شده اند، نمایش داده می‌شوند. کاربران یا تکنسین‌ها با بررسی این کدها می‌توانند مواردی که مشکل از آنجا شروع می‌شود را بیابند. زمانی که این مشکل از طرف کلاینت (کاربر) باشد، می‌توان آن را به وسیله برخی از متدها و روش‌ها برطرف کرد اما زمانی که این مشکل از طرف سرور باشد، کاربر کار خواصی برای رفع آن نمی‌تواند انجام دهد. اینجاست که تکنسین‌ها و متخصصان سرورها وارد عمل شده و مشکل را از طرف سرور حل می‌کنند.

حمایت مالی از سایت

مبلغ مورد نظر:
نام:
ایمیل:
دلیل حمایت:
* فیلدهای نام، ایمیل و دلیل حمایت اختیاری اند.
* پرداخت با کمک پورتال زرین پال و با کارت‌های عضو شتاب انجام می‌پذیرد.

دیدگاه ها بسته شده است.